Η Τοπική Αυτοδιοίκηση α΄ βαθμού ως πάροχος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και η εμφάνιση των Κοινωνικών Ιατρείων – Φαρμακείων

Βασιλική Ντούτση

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση α΄ βαθμού ως πάροχος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και η εμφάνιση των Κοινωνικών Ιατρείων – Φαρμακείων.

Η περίπτωση του Δήμου Χαλκιδέων και του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Χαλκίδας.

Περίληψη

Μέσα από την παρούσα εργασία επιχειρούμε να παρουσιάσουμε τις πιο σημαντικές πτυχές των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών, που αφορούν τόσο το Εθνικό Σύστημα Υγείας, όσο και τη τάση, που διαφαίνεται τα τελευταία χρόνια, για πιο ενεργή συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην παροχή Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, προκειμένου να κατανοήσουμε τους λόγους γέννησης και ραγδαίας εξάπλωσης των Κοινωνικών Ιατρείων – Φαρμακείων. Αφού μελετήσουμε τις αρχές, τη δομή, την λειτουργία και την αποτελεσματικότητά τους, ίσως μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε πολλά από τα στοιχεία τους, για να πετύχουμε κοινωνίες βασισμένες σε αρχές και ιδανικά, που θυσιάστηκαν στο βωμό του κέρδους, όπου η αλληλεγγύη και ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια θα έχουν πλέον πρωτεύοντα ρόλο.

Θα μελετήσουμε τον Δήμο Χαλκιδέων και το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Χαλκίδας. Αρχικά θα σκιαγραφήσουμε τις βασικές συνιστώσες της παρεχόμενης κοινωνικής πολιτικής, στον θεματικό τομέα «Υγεία – Πρόνοια», του Δήμου Χαλκιδέων. Στη συνέχεια επιχειρούμε, μέσω ερωτηματολογίων, να μετρήσουμε το βαθμό ικανοποίησης από το ΚΙΦΑ Χαλκίδας, τόσο των ασθενών, που το επισκέπτονται, όσο και των εθελοντών, που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εκεί.

Συνολικά συγκεντρώθηκαν 65 ερωτηματολόγια ασθενών, από το σύνολο των 314 ασθενών- μελών του ιατρείου και 26 εθελοντών. Η συνολική ικανοποίηση τόσο των ασθενών όσο και των εθελοντών από την εν λόγω δομή κρίνεται ικανοποιητική.

Σκοπός της εργασίας είναι να δούμε πώς η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως ένας θεσμός του Κράτους πιο κοντά στον πολίτη, μέσα από την ενίσχυση των πόρων της, τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών της και την συνεργασία με τέτοιου είδους δομές κοινωνικής αλληλεγγύης, θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός δικτύου συνεργασίας και δομών πιο αποτελεσματικών, και όχι συγκυριακών, για την αντιμετώπιση προβλημάτων που έχουν να κάνουν με τον αποκλεισμό, μιας μεγάλης πλέον μερίδας του πληθυσμού, από το δικαίωμα προστασίας της υγείας.

Λέξεις κλειδιά: Κοινωνική Πολιτική, Εθνικό Σύστημα Υγείας, Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Κοινωνικά Ιατρεία – Φαρμακεία.

Related Articles